เล่ม 20 พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย เอกกนิบาต

พระไตรปิฎก เล่ม 20


001
รูปเป็นต้นที่ครอบงำจิตบุรุษและสตรี
›


002
ธรรมเป็นเหตุละนิวรณ์
›


003
จิตที่ไม่ควรแก่การใช้งาน
›


004
จิตที่ไม่ได้ฝึก
›


005
ผลแห่งจิตที่ตั้งไว้ผิดและถูก
›


006
ผลแห่งจิตชั่วลัดนิ้วมือเดียว
›


007
การปรารภความเพียร เป็นต้น
›


008
กัลยาณมิตร เป็นต้น
›


009
ความประมาท เป็นต้น
›


010
ความประมาท เป็นต้น หมวดที่ 2
›


011
ธรรมและอธรรม
›


012
อาบัติและอนาบัติ
›


013
บุคคลผู้เป็นเอก
›


014
เอตทัคควรรค หมวดที่ 1
›


015
เอตทัคควรรค หมวดที่ 2
›


016
เอตทัคควรรค หมวดที่ 3
›


017
เอตทัคควรรค หมวดที่ 4
›


018
เอตทัคควรรค หมวดที่ 5
›


019
เอตทัคควรรค หมวดที่ 6
›


020
เอตทัคควรรค หมวดที่ 7
›


021
ความเป็นไปได้และความเป็นไปไม่ได้ หมวดที่ 1
›


022
ความเป็นไปได้และความเป็นไปไม่ได้ หมวดที่ 2
›


023
ความเป็นไปได้และความเป็นไปไม่ได้ หมวดที่ 3
›


024
ธรรมอันเป็นเอก หมวดที่ 1
›


025
ธรรมอันเป็นเอก หมวดที่ 2
›


026
ธรรมอันเป็นเอก หมวดที่ 3
›


027
ธรรมอันเป็นเอก หมวดที่ 4
›


028
ธรรมที่ทำให้เกิดความเลื่อมใส
›


029
ผลแห่งจิตชั่วลัดนิ้วมือเดียว
›


030
ผลแห่งการเจริญกายคตาสติ
›


031
อมตธรรม
›


032
โทษ
›


033
ความเพียรที่เกิดได้ยาก
›


034
ธรรมที่เป็นเหตุแห่งความเดือดร้อน
›


035
ธรรมที่ไม่เป็นเหตุแห่งความเดือดร้อน
›


036
ธรรมที่เป็นเหตุให้ทรงรู้สัพพัญญุตญาณ
›


037
กิเลสที่ผูกมัดใจสัตว์
›


038
ธรรมฝ่ายดำ
›


039
ธรรมฝ่ายขาว
›


040
จริยธรรมคุ้มครองโลก
›


041
การเข้าพรรษา
›


042
หมวดว่าด้วยอธิกรณ์
›


043
พระธรรมเทศนาของพระตถาคต 2 แบบ
›


044
เหตุให้อธิกรณ์ยืดเยื้อและไม่ยืดเยื้อ
›


045
เหตุให้เกิดในทุคติและสุคติ
›


046
โทษแห่งทุจริต 5 อย่าง
›


047
อานิสงส์แห่งสุจริต 5 อย่าง
›


048
การละอกุศลและการบำเพ็ญกุศล
›


049
ธรรมที่ทำให้ศาสนาเสื่อมและเจริญ
›


050
คนพาล
›


051
คติและฐานะ 2 อย่าง เป็นต้น
›


052
เทวดาพร้อมใจกัน
›


053
การตอบแทนที่ทำได้ยาก
›


054
วาทะ 2 อย่าง
›


055
ทักขิไณยบุคคล 2 จำพวก
›


056
บุคคลผู้มีสังโยชน์ 2 จำพวก
›


057
เหตุปัจจัยแห่งการวิวาท
›


058
ภูมิคนแก่ และภูมิคนหนุ่ม
›


059
สมัย 2 อย่าง
›


060
การปฏิบัติที่ทรงสรรเสริญและไม่ทรงสรรเสริญ
›


061
บุคคลผู้ทำให้ศาสนาเสื่อม และเจริญ
›


062
บริษัท
›


063
บุคคล
›


064
เหตุที่ กินนร ไม่พูดภาษาคน
›


065
สิงที่มาตุคามไม่อิ่ม
›


066
การอยู่ร่วมกัน 2 แบบ
›


067
เหตุให้อธิกรณ์ยืดเยื้อ และไม่ยืดเนื้อ
›


068
สุข
›


069
เหตุแห่งบาปอกุศล
›


070
ธรรม
›


071
คนพาลและบัณฑิต
›


072
ความหวังที่ละได้ยาก
›


073
ความปรารถนา
›


074
ทาน
›


075
การรับรอง
›


076
สมาบัติ
›


077
โกธเปยยาล
›


078
อกุสลเปยยาล
›


079
วินยเปยยาล
›


080
ราคเปยยาล
›


081
ผู้เป็นภัยและไม่เป็นภัย
›


082
ลักษณะคนพาลและบัณฑิต
›


083
ความคิดระหว่างคนพาลกับบัณฑิต
›


084
การเห็นโทษและไม่เห็นโทษ
›


085
การถามตอบโดยไม่แยบคาย
›


086
อกุศลกรรม
›


087
กรรมที่มีโทษ
›


088
กรรมที่มีความเบียดเบียน
›


089
การบริหารตนให้ถูกกำจัด
›


090
การละมลทิน
›


091
ภิกษุผู้มีชื่อเสียง
›


092
สถานที่อันกษัตริย์และภิกษุพึงระลึกถึงตลอดชีวิต
›


093
ความหวังทางโลกและทางธรรม
›


094
ความเป็นราชาของพระเจ้าจักรพรรดิและพระพุทธเจ้า
›


095
พระเจ้าปเจตนะรับสั่งให้ช่างทำล้อรถ
›


096
ข้อปฏิบัติไม่ผิด
›


097
ธรรมที่เป็นไปเพื่อเบียดเบียนตน
›


098
เทวโลก
›


099
คุณสมบัติของพ่อค้าสูตรที่ 1
›


100
คุณสมบัติของพ่อค้าสูตรที่ 2
›


101
พระสวิฏฐะและมหาโกฏฐิตะ
›


102
คนไข้และบุคคลผู้เปรียบด้วยคนไข้
›


103
สังขาร
›


104
บุคคลที่มีอุปการะมาก
›


105
บุคคลที่มีจิตเหมือนเพชร
›


106
บุคคลที่ควรคบ
›


107
บุคคลที่ควรรังเกียจ
›


108
บุคคลผู้พูดภาษาคูถ
›


109
บุคคลตาบอด
›


110
บุคคลมีปัญญาเหมือนหม้อคว่ำ
›


111
สกุลที่มีพรหม
›


112
พระอานนท์ทูลถามพระผู้มีพระภาค
›


113
พระสารีบุตรกราบทูลถามพระผู้มีพระภาค
›


114
เหตุเกิดแห่งกรรม
›


115
หัตถกกุมารทูลถามถึงความสุข
›


116
เทวทูต
›


117
พญายม
›


118
ท้าวมหาราชทั้ง 4
›


119
ท้าวมหาราชทั้ง 4 สูตรที่ 2
›


120
สุขุมาลชาติ
›


121
อธิปไตย
›


122
ความพร้อมแห่งธรรม
›


123
ฐานะที่เป็นเหตุให้ทราบผู้มีศรัทธา
›


124
อำนาจประโยชน์
›


125
เหตุให้การสนทนาดำเนินไปได้
›


126
กรรมที่บัณฑิตบัญญัติไว้
›


127
บรรพชิตผู้มีศีล
›


128
ลักษณะที่ถูกปัจจัยปรุงแต่ง
›


129
ลักษณะที่ไม่ถูกปัจจัยปรุงแต่ง
›


130
ขุนเขาหิมพานต์
›


131
เหตุให้ทำความเพียร
›


132
องค์ประกอบของมหาโจร
›


133
พราหมณ์แก่ 2 คน สูตรที่ 1
›


134
พราหมณ์แก่ 2 คน สูตรที่ 2
›


135
พราหมณ์ผู้ทูลถามธรรมคุณ
›


136
ปริพาชกผู้ทูลถามธรรมคุณ
›


137
พระนิพพาน
›


138
เหตุทำให้จำนวนมนุษย์มีน้อยลง
›


139
ปริพาชกชื่อว่า วัจฉโคตร
›


140
พราหมณ์ชื่อ ติกัณณะ
›


141
พราหมณ์ชื่อว่า ชานุสโสณิ
›


142
สังคารวพราหมณ์
›


143
ที่เกิดแห่งทิฐิเป็นดุจท่า
›


144
ภัย
›


145
หมู่บ้านพราหมณ์ชื่อเวนาคปุระ
›


146
ปริพาชกชื่อว่า สรภะ
›


147
กาลามะ ชาวเกสปุตตนิคม
›


148
นายสาฬหะถามถึงหลักความเชื่อ
›


149
เรื่องที่ควรกล่าว
›


150
พวกอัญญเดียรถีย์
›


151
รากเหง้าของอกุศล
›


152
อุโบสถ
›


153
ฉันนปริพาชก
›


154
สาวกของอาชีวก
›


155
เจ้ามหานามศากยะ
›


156
นิครนนาฏบุตร
›


157
การชักชวนให้ตั้งมั่นในฐานะ
›


158
เหตุเกิดแห่งภพ สูตรที่ 1
›


159
เหตุเกิดแห่งภพ สูตรที่ 2
›


160
ผลแห่งศีลและวัตร
›


161
กลิ่นหอม
›


162
โลกธาตุขนาดเล็ก
›


163
กิจของสมณะ
›


164
ภิกษุที่ไม่มีไตรสิกขาเปรียบเหมือนลาในฝูงโค
›


165
กิจเบื้องต้นที่ควรทำในนา
›


166
ภิกษุวัชชีบุตร
›


167
เสกขบุคคล
›


168
ไตรสิกขา สูตรที่ 1
›


169
ไตรสิกขา สูตรที่ 2
›


170
การบำเพ็ญไตรสิกขา สูตรที่ 3
›


171
ไตรสิกขา สูตรที่ 1
›


172
ไตรสิกขา สูตรที่ 2
›


173
ตำบลปังกธา
›


174
กิจรีบด่วนของชาวนาและของภิกษุ
›


175
ความสงัดจากกิเลส
›


176
ธรรมจักษุกับท้องฟ้าในสารทกาล
›


177
บริษัท
›


178
องค์ประกอบของม้าอาชาไนย สูตรที่ 1
›


179
องค์ประกอบของม้าอาชาไนย สูตรที่ 2
›


180
องค์ประกอบของม้าอาชาไนย สูตรที่ 3
›


181
บุคคลที่เปรียบเหมือนผ้าเปลือกไม้
›


182
ผลกรรมกับก้อนเกลือ
›


183
คนล้างฝุ่นล้างทอง
›


184
นิมิต
›


185
ความดำริก่อนตรัสรู้
›


186
คุณของโลก สูตรที่ 1
›


187
คุณของโลก สูตรที่ 2
›


188
ผู้ควรยกย่องว่าเป็นสมณะและพราหมณ์
›


189
การขับร้องคือการร้องไห้ในอริยวินัย
›


190
สิ่งที่เสพไม่รู้จักอิ่ม
›


191
ผู้ไม่รักษาจิต
›


192
จิตถึงความผิดปกติ
›


193
เหตุให้เกิดกรรม สูตรที่ 1
›


194
เหตุให้เกิดกรรม สูตรที่ 2
›


195
บุคคลผู้ต้องไปสู่อบายภูมิ
›


196
บุคคลหาได้ยาก
›


197
บุคคลที่ประมาณไม่ได้
›


198
ธรรมอันไม่หวั่นไหว
›


199
วิบัติ และสัมปทา
›


200
ข้อปฏิบัติไม่ผิด
›


201
ความวิบัติแห่งการงาน
›


202
ความสะอาด สูตรที่ 1
›


203
ความสะอาด สูตรที่ 2
›


204
ความเป็นมุนี
›


205
พระธรรมเทศนาที่กรุงกุสินารา
›


206
เหตุแห่งความบาดหมาง
›


207
พระธรรมเทศนาที่โคตมกเจดีย์
›


208
ภรัณฑุดาบสกาลามโคตร
›


209
หัตถกเทพบุตร
›


210
ความมักใหญ่
›


211
พระอนุรุทธ สูตรที่ 1
›


212
พระอนุรุทธ สูตรที่ 2
›


213
สิ่งที่ปิดดี เปิดไม่ดี
›


214
บุคคลกับรอยขีด
›


215
องค์ประกอบของนักรบ
›


216
บริษัท
›


217
องค์ประกอบของมิตรแท้
›


218
ความเกิดขึ้นแห่งพระตถาคต
›


219
วาทะของมักขลิเปรียบเหมือนผ้ากัมพลทอด้วยผมคน
›


220
สัมปทา
›


221
วุฑฒิ
›


222
ม้ากระจอกและคนกระจอก
›


223
ม้าดีและคนดี
›


224
ม้าอานาไนยและบุรุษอาชาไนย
›


225
อารามปริพาชกชื่อ โมรนิวาปะ สูตรที่ 1
›


226
อารามปริพาชกชื่อ โมรนิวาปะ สูตรที่ 2
›


227
อารามปริพาชกชื่อ โมรนิวาปะ สูตรที่ 3
›


228
อกุศลกรรมเป็นเหตุให้ตกนรก
›


229
กรรมที่มีโทษเป็นเหตุให้ตกนรก
›


230
กรรมที่ไม่สม่ำเสมอเป็นเหตุให้ตกนรก
›


231
กรรมที่ไม่สะอาดเป็นเหตุให้ตกนรก
›


232
เหตุให้คนถูกทำลาย สูตรที่ 1
›


233
เหตุให้คนถูกทำลาย สูตรที่ 2
›


234
เหตุให้คนถูกทำลาย สูตรที่ 3
›


235
เหตุให้คนถูกทำลาย สูตรที่ 4
›


236
การไหว้
›


237
เวลาเช้า เป็นฤกษ์ดี เป็นต้น
›


238
ปฏิปทา 3 อย่าง
›


239
สติปัฏฐานสูตร
›


240
สัมมัปปธานสูตร
›


241
อิทธิปาทสูตร
›


242
อินทริยสูตร
›


243
พลสูตร
›


244
สัมโพชฌังคสูตร
›


245
มัคคสูตร
›


246
ปาณ อปาณสูตร
›


247
อทินนาทาน อนทินนาทานสูตร
›


248
มิจฉา สัมมาสูตร
›


249
มุสาวาที อมุสาวาทีสูตร
›


250
ปิสุณา อปิสุณาสูตร
›


251
ผรุส อผรุสสูตร
›


252
สัมผัปปลาป อสัมผัปปลาปสูตร
›


253
อภิชฌา อนภิชฌาสูตร
›


254
พยาปาท อัพพยาปาทสูตร
›


255
มิจฉาทิฏฐิ สัมมาทิฏฐิสูตร
›


256
ราคเปยยาล
›