พระไตรปิฎก
๑๑. ชราวรรค หมวดว่าด้วยความชรา
๑. วิสาขาสหายิกาวัตถุ เรื่องหญิงสหายของนางวิสาขา
(พระผู้มีพระภาคตรัสพระคาถานี้แก่หญิงประมาณ ๕๐๐ คน ดังนี้)
{๒๑} [๑๔๖] เมื่อโลกลุกเป็นไฟ A อยู่เป็นนิตย์
ทำไมจึงมัวหัวเราะร่าเริงกันอยู่เล่า
เธอทั้งหลายถูกความมืด B ปกคลุม
ไฉนไม่แสวงหาดวงประทีป C กันเล่า
เชิงอรรถ
A โลกลุกเป็นไฟ หมายถึงโลกสันนิวาส (โลกคือหมู่สัตว์) ถูกไฟ ๑๑ กอง
คือ ราคะ โทสะ โมหะ ชาติ ชรา มรณะ โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัส
และอุปายาส แผดเผาอยู่เป็นนิตย์ (ขุ.ธ.อ. ๕/๘๕) และดู วิ.ม. (แปล)
๔/๕๔/๖๓, สํ.สฬา. (แปล) ๑๘/๒๘/๒๗ ประกอบ
B ความมืด หมายถึงอวิชชา (ขุ.ธ.อ. ๕/๘๕)
C ดวงประทีป หมายถึงแสงสว่างคือญาณ (ขุ.ธ.อ. ๕/๘๕)
บาลี
รออัพเดต
อรรถกถา
รออัพเดต
